„Kronika Wspomnień (…)” Fundacja ARS testuje innowację w ramach WINS

„ Kronika wspomnień – jako twórcza forma wsparcia seniorów w procesie adaptacji do życia w Domu Pomocy Społecznej”  to innowacja społeczna, która została zaproponowana przez Fundację ARS do testowania w ramach projektu grantowego „Przepis na wielkopolską innowację społeczną – usługi opiekuńcze dla osób zależnych”, który realizują Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Poznaniu w partnerstwie z Miastem Poznań i Poznańskim Centrum Superkomputerowo-Sieciowym. Projekt realizowany jest w ramach konkursu Ministerstwa Rozwoju w IV Osi Priorytetowej Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój, Działanie 4.1 Innowacje społeczne, i jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.

W gronie zaproszonych do współpracy organizacji znalazła się Fundacja Wspierania Twórczości Kultury i Sztuki ARS.  Innowacja zainspirowana spotkaniami „ Kronika wspomnień – jako twórcza forma wsparcia seniorów w procesie adaptacji do życia w Domu Pomocy Społecznej”  powstała w odpowiedzi na jeden z trudniejszych problemów, na jaki natrafia się w Domach Pomocy Społecznej – zaburzenia procesu adaptacji do nowych warunków życia. Źródeł problemów często należy szukać już w samym umieszczeniu seniora w DPS. Rzadko jest to bowiem decyzja przemyślana i własna, bardzo często zostaje podjęta przez rodzinę lub inne osoby, przy użyciu manipulacji, wywieraniu presji, czy też na skutek wyroku sądu. Zdarza się, że prostu po pobycie w szpitalu senior już nie wraca do domu, ale do DPS-u. Tu senior musi sobie poradzić np. z:

  • brakiem prywatności – wszystkie pomieszczenia należą do wspólnej użyteczności, pokój też jest współdzielony;
  • koniecznością uczenia się wspólnego życia z obcą osobą lub osobami, na dobór których nie miał właściwie żadnego wpływu;
  • utratą własnych przedmiotów, mebli, pamiątek, rzeczy, które stanowiły własność, a których nie można było ze sobą zabrać;
  • utratą dotychczasowej, oswojonej, przestrzeni życiowej, okolicy w której mieszkał/a, sąsiadów, znanych sklepów, uliczek, i innych;
  • utratą niezależności;
  • znalezieniem się w środowisku wyłącznie ludzi starych, często niesprawnych fizycznie i dodatkowo ze starczymi zaburzeniami psychicznymi;
  • dużą ilością czasu wolnego, z którym nie wiadomo co zrobić, bo zostają pozbawieni możliwości wykonywania takich czynności jak zakupy, sprzątanie, przygotowywania posiłków, które dla wielu osób starszych są podstawową formą aktywności;
  • zmianą rytmu życia, koniecznością dostosowania się do reguł życia w społeczności, np. pór posiłków, braku wpływu na menu;

Skala zmian jest bardzo duża, samotny człowiek często nie jest sobie w stanie z tym poradzić stąd pojawia się poczucie bezradności, bezużyteczności, odrzucenia i  samotności. Przedwczesne wycofanie seniora z aktywnego życia, znacząco przyspiesza demencję, która w innych okolicznościach nie rozwinęłaby się tak szybko. Seniorzy tracąc zainteresowanie aktywnym życiem stają się pacjentami oczekującymi wzmożonej uwagi i troski ze strony personelu.

Zapraszamy do odwiedzenia blogu projektu: https://www.inkubatorwins.pl/kronika-wspomien/